Ebû Hüreyre’den (r.a.) rivayet edildiğine göre Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur:
مَثَلُ الَّذِي يَجْلِسُ يَسْمَعُ الْحِكْمَةَ، ثُمَّ لَا يُحَدِّثُ عَنْ صَاحِبِهِ إِلَّا بِشَرِّ مَا سَمِعَ، كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى رَاعِيًا، فَقَالَ: يَا رَاعِي، أَجْزِرْنِي شَاةً مِنْ غَنَمِكَ، قَالَ: اذْهَبْ فَخُذْ بِأُذُنِ خَيْرِهَا، فَذَهَبَ فَأَخَذَ بِأُذُنِ كَلْبِ الْغَنَمِ.
“Bir mecliste oturup hikmetli sözler dinlediği hâlde, oradan ayrılınca yalnızca işittiği kötü şeyleri anlatan kimsenin misali şuna benzer: Bir adam bir çobana gelir ve ‘Bana süründen kesmek için bir koyun ver.’ der. Çoban da ‘Git, sürünün en iyisinin kulağından tut.’ der. Adam gider, koyunların içinden en iyisini almak yerine sürünün köpeğinin kulağından tutar.”
Hadis Sünen-i İbn Mâce, Kitâbü’z-Zühd, Bâbü’l-Hikme, hadis no: 4172’de yer almaktadır. Ayrıca Ahmed b. Hanbel’in Müsned’inde ve Beyhakî’nin Şuabu’l-Îmân’ında da rivayet edilmiştir.
Yani insan bir mecliste yüz güzel, faydalı söz işitir; arada gördüğü bir kusuru veya hoşuna gitmeyen tek bir sözü alıp herkese onu anlatırsa, koyun sürüsünün en iyisini bırakıp köpeğin kulağına yapışan adama benzetilmiştir.
