Hz. Muâz b. Cebel’den (r.a.) nakledilen rivayette
سَيَأْتِي عَلَى أُمَّتِي زَمَانٌ لَا يَبْقَى مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا اسْمُهُ، وَلَا مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا رَسْمُهُ
“Ümmetimin üzerine öyle bir zaman gelecek ki, Kur’ân’dan yalnız ismi, İslâm’dan yalnız resmi/şekli kalacaktır.”
مَسَاجِدُهُمْ عَامِرَةٌ خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى، فُقَهَاءُ ذَلِكَ الزَّمَانِ شَرُّ فُقَهَاءَ تَحْتَ ظِلِّ السَّمَاءِ، مِنْهُمْ خَرَجَتِ الْفِتْنَةُ وَإِلَيْهِمْ تَعُودُ
“Mescidleri mamurdur fakat hidayetten haraptır. O zamanın fakihleri gök kubbenin altındaki en kötü fakihlerdir. Fitne onlardan çıkar ve yine onlara döner.”
Kaynak: Deylemî, el-Firdevs bi-Me’sûri’l-Hitâb, c. 2, hadis no: 3448’de Muâz b. Cebel’den (r.a.) nakledilmektedir
